• Bookmarks: 38

Your Eminence,
You may be a little surprised with me emailing you following the series of unfortunate events over the last 18 months. I will take this opportunity to remind you of our relationship and friendship dating back to March 1988.
In this email I will be blunt and truthful, I will not concern myself with perfect grammar and expression, for this is not the time to worry about formalities.
I will free write my sentiments in the vain hope that some of what I write makes a difference in the near future.
I clearly remember when you arrived at the archdiocese just after you touched down in Sydney International airport. I was 17 years of age and I believe I was the first parishioner you met from St Nicholas – the same parish you were appointed to and served until the day of your ordination to the episcopacy. Inevitably, we spoke and shared mutual aspirations for the future of the parish and in particular the need for a formation of a youth group.
You became my spiritual father and confessor, personal and family friend, we travelled visiting parishioners and blessing homes. We enjoyed many private family dinners and ultimately, I even met my now wife of 31 years in the youth Group that you inspired.
During my tenure in the diaconate, you became my confidant, during which time I gained a regrettably bitter insight into the hierarchy and its machinations. Our friendship took another dimension in depth as we both shared our deep disappointment in the unjust and unorthodox behaviour of the two Sydney hierarchs – being the archbishop and his assistant bishop.
I recall our conversations where we shared our disillusionment of the future of the church under the then regime – however, at the time your faith and steadfastness to orthodoxy coupled with your ethos and phronema served as a beacon of hope in my faith that one or two individuals are not indicative of the entire orthodox hierarchy.
I was overwhelmed by the public attack on you by archbishop Stylianos, his sermons and editorials were scathing of you as a hierarch of our church – I remember thinking how scandalous these were.
In hindsight and to my embarrassment and even shame – I have now come to believe he was right in his assessment and ultimate condemnation of you. Although, I still feel the faithful did not need to be pulverised over this via the pulpit.
If we fast forward to 2016, we met in Athens several times for lunch and coffee. Each and every time we met you confidently reassured me that archbishop Stylianos tenure is nearly over, and you would succeed the throne, asking for my help as a friend and publisher of one of the two Greek newspapers in NSW.
In 2018, following my two visits in February and May to Greece and Constantinople, you frantically worked in the background tasking me to assist the process of your potential election.
I distinctly remember, following our newspaper interview with His All Holiness in Constantinople you requested we interview you as well. Which was always my intention regardless.
However, in this interview, both I and my chief editor John Dramitinos were fascinated how you so easily and audaciously swayed from edifying archbishop Stylianos when the microphone was on, and how easily you crucified him when the microphone was off.
By the way – the microphone was always on!
Following this and my return to Australia we consistently spoke about the road ahead and I distinctly remember you warning me to stay away and be extremely cautious of certain individuals and in particular Nick Kalliouris.
You can imagine how surprised I am to find out that you and him now endorse each other and have united with the sole purpose to cause unnecessary discourse and chaos in the church of Australia.
I ask you in light of your condemnation to me of Nick Kaliouris, can you appreciate the hypocrisy of this alliance?
Further to my surprise your alliance and network with Kaliouris recruits Vasso Morali and worse Alkis Morelas.
I ask how and why a hierarch like yourself remains friends with that worthless and vulgar individual in Melbourne Alkis Morelas.
Morelas feels it is his god given right to write defamatory material about your spiritual children with absolutely no foundation– he even writes about clergy whom you vehemently said you would ordain to the episcopacy if you were elected as archbishop of Australia. The same clergy you pledged your paternal love and support to, are now being attacked with lies and slander, and yet you seem very comfortable with this.
It seems you are content to sit back and watch people whom you say you loved to be slandered by these worthless individuals who have the audacity to call themselves journalists.
Why would you allow Alki to attack people like my parents, my wife – all of whom, have not hurt you and with whom you shared so many good memories, slept and ate in our homes. In case you forgot, both my parents are deceased and how close you were – but that just does not seem to matter to you. So this is why i am writing to you.
I pause a fair and simple question to you – how would you have felt if archbishop Stylianos in his rants against you, slandered your late parents or your sister. Which by the way my late father absolutely adored your family.
As a dignified hierarch of the Ecumenical throne – Why have you not detached yourself from those louts who call themselves journalists ???
It is clear that you all share one dynamic, and it is THIS dynamic that cements your alliance.
You all failed in Australia !!!
First- You did not get the throne – although I supported and personally risked myself to help you.
Second – Vasso – following archbishop Stylianos death, found herself orphaned – as she stared into a future with no income and favours that were always availed to her by the previous regime.
Similar to your plans which you shared with me, if you were elected. As I recall it would have been a catharsis of biblical proportions!
Thirdly- Nick Kaliouris –there are so many outstanding matters and questionable financial transactions during his time in Redfern, that we all know are under investigation.
Final and most loathing member of your alliance –
Alas all three you find Alkis Morelas, who slimed his way out from under a rock in the hope he can hitch a ride for a little notoriety. He is TOO STUPID to realise you three are using him to print the vulgarities and threats, that you all wish you could print but are all too smart to do so.
I am pretty sure neither of you will pay for his legal fees when he is charged with criminal offences.
Following archbishop Stylianos’ passing in March 2019, you went into a frenzy lobbying everyone you felt could influence His All Holiness and the Holy Synod to elect you to succeed the throne of Australia.
I supported you – personally and publicly.
I felt your pain and devastation when your name was not read out on the eve of May 9 2019.
Regardless, I did believe you would maturely accept the synodical decision and support the new Archbishop in what was and still is a monumental task.
Instead, you adopted a destructive stance and engaged in a childlike behaviour that I can only liken to a toddler’s temper tantrum who throws his toys out of his play pin in protest.
I am hurt that you turned on people who genuinely cared for you.
I am PARTICULARLY astounded at the hypocrisy in which you, alongside Vasso and Kaliouris would choose to align yourself with the same pathetic individual ALKIS MORELAS.
The man who published the Tsakpina newspaper that continuously defamed the Late Archbishop Stylianos calling him a womaniser, porn man and so many more derogative terms. For your information I have copies of those publications.
You and your team claim to be the righteous defenders of the memory of the late archbishop Stylianos – and you swear that is your only motivation – yet you partner in crime with that trilobite of a “man”Alkis, who spent half his lifetime defaming your Geronta.
Well I think that says it all – as to how “genuine” and “transparent” you all are!
Sadly yours



Ίσως να εκπλαγείτε που αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί σας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μετά από μια σειρά δυσάρεστων γεγονότων που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 18 μηνών. Θα εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία για να σας υπενθυμίσω ότι η σχέση μας και η φιλία μας πηγαίνει πίσω, στο Μάρτιο του 1988.

Σε αυτή την επιστολή που σας αποστέλλω μέσω email θα είμαι απλός και ειλικρινής. Δεν είναι το θέμα η τέλεια γραμματική, ούτε οι προσεκτικές εκφράσεις, η περίσταση είναι τέτοια που δεν χρειάζεται να δώσω βάρος στις τυπικότητες.

Ότι γράφω, το γράφω με το χέρι στην καρδιά, με τη μάταιη ελπίδα ότι ίσως παίξει κάποιο ρόλο στο εγγύς μέλλον.

Θυμάμαι όταν φθάσατε στην Αρχιεπισκοπή, αμέσως μετά την άφιξή σας στο διεθνές αεροδρόμιο του Σίδνεϊ. Ήμουν 17 ετών και πιστεύω ότι ήμουν ο πρώτος ενορίτης που συναντήσατε στον Άγιο Νικόλαο – την ενορία στην οποία τοποθετηθήκατε και την υπηρετήσατε μέχρι την ημέρα της χειροτονίας σας ως Επισκόπου.

Όπως είναι φυσικό, μιλήσαμε και μοιραστήκαμε τα όνειρα μας για το μέλλον της ενορίας και συγκεκριμένα την ανάγκη δημιουργίας μιας οργανωμένης ομάδας νέων.

Γίνατε ο πνευματικός μου πατέρας και εξομολόγος, ο προσωπικός και οικογενειακός φίλος. Επισκεφτήκαμε ενορίτες και ευλογήσατε σπίτια. Απολαύσαμε πολλές ιδιωτικές και οικογενειακές στιγμές και τελικά, συνάντησα την επί 31 έτη σύζυγό μου στην ομάδα νέων που καθοδηγούσατε με έμπνευση.

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως διακόνου, ήσασταν ο άνθρωπος που εμπιστευόμουν περισσότερο από όλους, αυτός με τον οποίο μοιράστηκα την αρνητική εικόνα που σχημάτισα για την ιεραρχία και τις μηχανορραφίες της. Η φιλία μας πήρε άλλη διάσταση, βάθυνε, καθώς ήταν κοινή η βαθιά μας απογοήτευση για την άδικη και ανορθόδοξη συμπεριφορά δύο ιεραρχών του Σίδνεϊ – του Αρχιεπισκόπου και του Βοηθού Επισκόπου.

Θυμάμαι τις συνομιλίες μας και την απογοήτευσή μας για το μέλλον της εκκλησίας υπό το τότε καθεστώς. Ωστόσο, την ίδια εποχή, η πίστη σας και η προσήλωση σας στην Ορθοδοξία, σε συνδυασμό με το ήθος και το φρόνημά σας έγιναν για εμένα φάρος ελπίδας, με έκαναν να πιστέψω ότι ένα ή δύο άτομα δεν είναι ενδεικτικά ολόκληρης της ορθόδοξης ιεραρχίας.

Με συγκλόνισε η δημόσια επίθεση εναντίον σας από τον Αρχιεπίσκοπο Στυλιανό, τα κηρύγματά του και τα επικριτικά δημοσιεύματα εναντίον σας, εναντίον ενός  ιεράρχη της εκκλησίας μας – θυμάμαι ότι τα θεώρησα σκανδαλώδη.

Σήμερα, εκ των υστέρων, με αμηχανία και ντροπή, ομολογώ πως έχω αρχίσει να πιστεύω ότι είχε δίκιο στην εκτίμησή του και στην απόλυτη καταδίκη σας. Αν και, εξακολουθώ να θεωρώ ότι οι πιστοί δεν χρειαζόταν να συρθούν σε αυτή την ιστορία μέσω του άμβωνα.

Αλλά ας μεταφερθούμε στο 2016, όπου συναντηθήκαμε στην Αθήνα αρκετές φορές. Σε κάθε μας συνάντηση εκφράζατε την βεβαιότητα σας ότι η θητεία του Αρχιεπισκόπου Στυλιανού έχει σχεδόν τελειώσει και ότι θα τον διαδεχθείτε τον θρόνο και ζητούσατε τη βοήθειά μου ως φίλου και εκδότη μιας από τις δύο ελληνικές εφημερίδες στη Νέα Νότια Ουαλία.

Το 2018, μετά από δύο συναντήσεις μας, τον Φεβρουάριο και τον Μάιο, στην Ελλάδα και την Κωνσταντινούπολη κι ενώ εργαζόσασταν πυρετωδώς στο παρασκήνιο μου ζητήσατε να βοηθήσω τη διαδικασία της εκλογής σας.

Θυμάμαι ξεκάθαρα, μετά από τη συνέντευξή που έδωσε στην εφημερίδα μας ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας στην Κωνσταντινούπολη, ζητήσατε να κάνουμε συνέντευξη και μαζί σας, πράγμα που ούτως ή άλλως ήταν και στις δικές μας προθέσεις να γίνει.

Ωστόσο, σε αυτήν τη συνέντευξη, τόσο εγώ όσο και ο συντάκτης του Κόσμου, Ιωάννης Δραμιτινός μείναμε έκπληκτοι από το γεγονός ότι όταν θεωρούσατε ότι το μικρόφωνο ήταν κλειστό απαξιώνατε με σκληρούς χαρακτηρισμούς τον Αρχιεπίσκοπο Στυλιανό, ενώ όταν θεωρούσατε ότι ήταν ανοιχτό μιλούσατε με τα πιο επαινετικά λόγια! Παρεμπιπτόντως – το μικρόφωνο ήταν πάντα ανοιχτό!

Μετά την επιστροφή μου στην Αυστραλία, μιλούσαμε συστηματικά για όσα έμελλε να ακολουθήσουν και θυμάμαι καθαρά ότι με προειδοποιήσατε να μείνω μακριά από ορισμένα άτομα και να είμαι εξαιρετικά προσεκτικός με αυτά και συγκεκριμένα τον κ. Νικόλαο Καλλιούρη.

Μπορείτε να αντιληφθείτε την έκπληξη μου όταν διαπίστωσα  ότι εσείς και αυτός υποστηρίζετε ο ένας τον άλλον με μοναδικό σκοπό να προκαλέσετε προβλήματα και χάος στην εκκλησία της Αυστραλίας.

Σας ρωτώ λαμβάνοντας υπόψη τις επικρίσεις σας για το πρόσωπο του Νικόλαου Καλιούρη, καταλαβαίνετε το μέγεθος της υποκρισίας πίσω από αυτή τη συμμαχία;

Κι ακόμη περισσότερο, όταν η συμμαχία σας, έχει συμπεριλάβει την κα Βάσω Μόραλη και -ακόμη χειρότερα -τον κ. Άλκη Μορέλα.

Ρωτάω πώς και γιατί ένας ιεράρχης όπως εσείς παραμένει φίλος με ένα ανάξιο και χυδαίο άτομο όπως ο Άλκης Μορέλας;

Ο κ. Μορέλας πιστεύει ότι έχει λάβει την άδεια του θεού να συκοφαντεί τα πνευματικά σας παιδιά χωρίς καμία απολύτως βάση – γράφει ακόμη και για κληρικούς για τους οποίους είπατε ότι θα ορίσετε ως Επισκόπους εάν εκλεγείτε Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας. Τους ίδιους αυτούς κληρικούς προς τους οποίους δεσμευτήκατε να δώσετε την πατρική σας αγάπη και στήριξη και τώρα δέχονται επίθεση με ψέματα και συκοφαντίες, και πάραυτα αυτό ουδόλως σας ενοχλεί.

Φαίνεται ότι σας αρέσει να παρακολουθείτε ανθρώπους που λέτε ότι αγαπούσατε να συκοφαντούνται από άθλια άτομα που έχουν το θράσος να αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι.

Γιατί να επιτρέψετε στον Μορέλα να επιτεθεί σε ανθρώπους όπως οι γονείς μου και η γυναίκα μου – που δεν σας έχουν κάνει κακό και με τους οποίους μοιραστήκατε τόσες πολλές καλές αναμνήσεις, που κοιμηθήκατε και φάγατε στα σπίτια μας; Ίσως έχετε ξεχάσει πόσο κοντά ήσασταν και με τους δύο γονείς μου που πλέον έχουν πεθάνει. Αλλά αυτό δεν φαίνεται να έχει σημασία για εσάς. Αυτός είναι και ο λόγος που σας γράφω.

Σας θέτω μια δίκαιη και απλή ερώτηση – πώς θα αισθανόσασταν εάν ο Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός, όταν σας τα έψαλλε, συκοφαντούσε τους εκλιπόντες γονείς σας ή την αδελφή σας; Παρεμπιπτόντως, ο αείμνηστος πατέρας μου λάτρευε την οικογένειά σας.

Ως αξιοσέβαστος ιεράρχης του Οικουμενικού θρόνου γιατί δεν απομακρυνθήκατε από αυτούς τους άθλιους που αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι;

Ένα κοινό στοιχείο έχετε όλοι εσείς και αυτό είναι ο μόνος συνδετικός κρίκος στην συμμαχία σας: Όλοι αποτύχατε στην Αυστραλία !

Α) Δεν επιλεγήκατε για την θέση του Αρχιεπισκόπου αν και σας στήριξα με προσωπικό ρίσκο και έκανα ότι μπορούσα για να σας βοηθήσω.

Β)H κα Βάσω Μόραλη μετά την αποδημία του Αρχιεπισκόπου Στυλιανού αισθάνθηκε «ορφανή», σε μια περίοδο που και το μέλλον της ήταν αβέβαιο και είχε χάσει τη εύνοια που είχε από το προηγούμενο «καθεστώς» στην Αρχιεπισκοπή.

Παρόμοια ήταν και τα δικά σας σχέδιά όπως μου είχατε εκμυστηρευτεί. Λέγατε ότι εάν εκλεγείτε θα κάνατε κάθαρση βιβλικών διαστάσεων!

Γ) Για τον κ. Νικόλαο Καλιούρη- υπάρχουν πολλά εκκρεμή ζητήματα και αμφισβητήσιμες οικονομικές συναλλαγές κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Redfern και όλοι γνωρίζουμε ότι γίνεται έρευνα.

Για το τελευταίο και πιο απεχθές μέλος της συμμαχίας σας…

Κρίμα και ντροπή και για τους τρεις σας που διαλέξατε τον Άλκη Μορέλα, ο οποίος έβγαλε για λίγο το κεφάλι του από τη λάσπη με την ελπίδα ότι θα αποκτήσει λίγη δημοσιότητα.

Η χαμηλή του νοημοσύνη δεν του επιτρέπει να συνειδητοποιήσει ότι τον χρησιμοποιείτε για να δημοσιεύει χυδαιότητες και απειλές, που κι εσείς θα θέλατε να δημοσιεύετε αλλά δεν χρειάζεται να το κάνετε αφού βρήκατε το κορόιδο.

Είμαι σίγουρος ότι κανένας από εσάς δεν θα πληρώσει τα δικηγορικά του έξοδα όταν καταδικαστεί.

Μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Στυλιανού τον Μάρτιο του 2019, ασκήσατε αφόρητη πίεση σε όλους όσους θεωρήσατε ότι μπορούσαν να επηρεάσουν την Παναγιώτητά του και την Ιερά Σύνοδο για να σας εκλέξει στο θρόνο της Αυστραλίας.

Σας υποστήριξα – και ιδιωτικά και δημόσια.

Ένιωσα τον πόνο και την απογοήτευση σας όταν δεν διαβάστηκε το όνομά σας την παραμονή της 9ης Μαΐου 2019.

Πίστευα ότι θα αποδεχθείτε με ωριμότητα τη συνοδική απόφαση και θα στηρίξετε τον νέο Αρχιεπίσκοπο σε αυτό που ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα τιτάνιο έργο.

Αντ ‘αυτού, υιοθετήσατε μια καταστρεπτική στάση και επιδείξατε μια παιδιάστικη συμπεριφορά που δεν μπορώ παρά να την παρομοιάσω με τα καμώματα ενός κακομαθημένου παιδιού που πετάει τα παιχνίδια του έξω από το πάρκο του σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Πονάω που στραφήκατε εναντίον ανθρώπων που πραγματικά νοιάστηκαν για εσάς.

Και μένω έκπληκτος με πόση υποκρισία, μαζί με τη κα Βάσω Μόραλη και τον κ. Νικόλαο Καλιούρη, χρησιμοποιείτε τον ίδιο αξιοθρήνητο Άλκη Μορέλα.

Τον άνθρωπο που εξέδιδε την εφημερίδα «Τσαχπίνα» και δυσφημούσε συνεχώς τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Στυλιανό αποκαλώντας τον γυναικά, πόρνο και άλλους τόσους υποτιμητικούς και χυδαίους χαρακτηρισμούς. Προς ενημέρωσή σας, έχω αντίγραφα  όλων αυτών των δημοσιευμάτων.

Εσείς και η ομάδα σας ισχυρίζεστε προστατεύετε τη μνήμη του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Στυλιανού – και ορκίζεστε ότι αυτό είναι το μοναδικό σας κίνητρο – ωστόσο συνεργάζεστε σε ένα έγκλημα με αυτό το ασπόνδυλο με το όνομα Άλκης Μορέλας ο οποίος πέρασε τη μισή ζωή του κατασυκοφαντώντας τον Γέροντα.

Αυτό νομίζω δείχνει ξεκάθαρα πόσο «ειλικρινείς και διάφανοι» είσαστε όλοι.

βαθύτατα απογοητευμένος,

Σπύρος Χαραλάμπους



Warning: json_decode() expects parameter 1 to be string, object given in /home/customer/www/ on line 66
38 recommended
bookmark icon