Hellenism in Australia: Ένας νέος κόμβος επικοινωνίας και ενημέρωσης

 -  -  6


Αντί προλόγου: Λίγα λόγια για την Σόνια (Αντωνία) Βαρδάκη…

Γράφει η Άννα Αρσένη

Mε την Σόνια Βαρδάκη είμασταν γειτόνισσες στο Surry Hills. Πάμε πίσω, στο 1982. Οι γονείς μου είχαν νοικιάσει ένα take away επί της Crown Street, στον αριθμό 401, που το είχε η πολύ γνωστή συμπάροικος Λαμπρινή Σταύρου. Το κτίριο ήταν απέναντι από το πάρκο, δίπλα από ένα πλυντήριο ρούχων. Παραδίπλα ήταν η βιβλιοθήκη. Λίγο παραπάνω, πριν τη γωνία και δίπλα στο newsagency ήταν μια ελληνική πιτσαρία. Dimitri’s pizzeria. Από το 1982 και για διάστημα 8 χρόνων, την πιτσαρία είχαν αναλάβει ο Γιάννης και η Όλγα Κατσίνα (oι οποίοι παρεπιπτόντως συνεχίζουν δυναμικά και με το ίδιο μεράκι στο Kurri Kurri).

Η κυρία Σόνια είχε κομμωτήριο στο Surry Hills από το 1964 μέχρι το 1995. Γειτόνισσες είμασταν λοιπόν, που δεν είχαν διασταυρωθεί ποτέ τα μονοπάτια μας. Βλέπετε, εγώ τότε ήμουν μόλις 12 χρονών και με το ένα πόδι στην Ελλάδα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Συναντηθήκαμε την περασμένη Παρασκευή, σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, στα γραφεία της εφημερίδας “Ο Κόσμος” στο Κόγκρα. Είχε δημοσιευθεί μια φωτογραφία της που της τράβηξε ο Γιάννης Δραμιτινός για το «Kosmos Project», στη σελίδα 4. Έχουν περάσει ήδη αρκετοί συμπάροικοι από τον «Καναπέ του Κόσμου»… Αστειεύομαι. Πάντως το θέμα του πρότζεκτ είναι τα πορτραίτα ομογενών που επισκέπτονται την εφημερίδα κάτω από μια υπερμεγέθη φωτογραφία του 87χρονου Ιάσωνα Μπάκα.

Η Σόνια Βαρδάκη (το γένος Τσάμπαλα) γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1947 στο όμορφο νησί της Κω. Κόρη του Κωνσταντίνου και της Ευτέρπης, το στερνοπούλι της οικογένειας. Αδέλφια της η Παρασκευή, η Κατίνα, ο Στέργος, η Μαρία και η Ελλάς. Ο πατέρας της ήταν αγροφύλακας.

Το όνομα «Ελλάς» μου έκανε εντύπωση.Η αδελφή της βαφτίστηκε την ημέρα της απελευθέρωσης της Δωδεκανήσου. Από κει πήρε το όνομα. Εις ανάμνηση του ιστορικού γεγονότος. Έπεσε η σημαία που κυμάτιζε στην αυλή του Αγίου Νικολάου την ώρα που την βάφτιζαν. Είχε δει και η νονά ένα όνειρο, να μη βγάλει το παιδί ούτε Χριστίνα, ούτε Αργυρώ…

Η δεύτερη κατά σειρά αδελφή της, η Κατίνα, μάθαινε μοδιστρική στη Σχολή Μαρίας Γούδα στην Αθήνα. Δεν είχε λόγους να ξενιτευτεί αλλά είχαν έρθει κάτι ξαδέλφια τους στην Αυστραλία και έτσι πήρε τη μεγάλη απόφαση. Σιγά-σιγά πήραν σειρά και τα υπόλοιπα αδέλφια, εκτός από την Παρασκευή και την Ελλάδα που μείνανε στην Κω. Η Σόνια βρέθηκε στην Αυστραλία με το Ελληνίς στις 8 Απριλίου 1964. Το πρώτο της Πάσχα στην Αυστραλία το γιόρτασε στην Αγία Τριάδα.

Πριν φύγει από την Ελλάδα μάθαινε κομμωτική στο κομμωτήριο του Ηλία Καλαϊτζή. Εκεί μάλιστα είχε την ευκαιρία να δει από κοντά την Τζένη Καρέζη όταν γινόταν τα γυρίσματα της ταινίας «Ποιά είναι η Μαργαρίτα», το 1961.

Από μικρή ήθελε η Σόνια να μάθει την τέχνη. Μάλιστα στο δημοτικό έφτιαχνε μια κόλα από ζάχαρη και λεμόνι και έφτιαχνε τα μαλλιά σε στυλ τσάρλεστον.

Στην Αυστραλία δούλεψε στο μαγαζί της Καστελλοριζιάς Άντζελας Λάντβος επί των οδών Crownκαι DevonshireStreet. Όταν η Άντζελα πήγε διακοπές άφησε το μαγαζί στην Σόνια και σε μια Αυστραλέζα συνάδελφό της.

Η Σόνια παντρεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου 1965 τον κρητικό Γιώργο Βαρδάκη, που αρχικά εργαζόταν στο Water Board και στη συνέχεια είχε επιχείρηση με θαλασσινά, το Duffy’s Oysters, στο Canal Road, St Peters. Απέκτησαν τρία παιδιά: το Μιχάλη (1967), τον Κώστα ( 1968) και την Κατερίνα (1973).

Το 1967 η αδελφή της η Μαρία, επίσης κομμώτρια, επέστρεψε από την Ελλάδα (είχε πάει να μείνει μόνιμα αλλά δεν τα κατάφερε και ξαναγύρισε). Η Μαρία αγόρασε την επιχείρηση από την Άντζελα και έτσι οι δύο αδελφές βρέθηκαν να δουλεύουν μαζί. Όταν η Μαρία αποφάσισε να σταματήσει να εργάζεται, το μαγαζί το ανέλαβε μόνη της η Σόνια. Το 1989 αγόρασε το κομμωτήριο επί της Cleveland Streetκαι δούλεψε μέχρι που ήρθε στη ζωή το πρώτο της εγγόνι. Συνέπεσε η περίσταση με μια αρρώστια του συζύγου της κι αποφάσισε να σταματήσει τη δουλειά.

Μια ζωή ολόκληρη στο Surry Hills που εκείνη την εποχή είχε πάρα πολλούς Έλληνες. Η πελατεία της όμως ήταν κυρίως αυστραλέζες. Είχε την ευκαιρία να γνωρίσει πολύ κόσμο, ανάμεσά τους και αρκετούς επώνυμους. Χτένιζε την κυρία Γκίκα (τη σύζυγο του Προξένου), την σοπράνο Ελένη Ζερεφού, την μητέρα και αδελφή του Θεοδόση Πεγκλή (του ηθοποιού που έπαιξε στο ρόλο του Τόνι στο DaysifourLives), την Άννα Σαρρή-Καραμπεσίνη, την ελληνίδα τραγουδίστρια της παραδοσιακής και δημοτικής μουσικής, όταν είχε έρθει στην Αυστραλία. Με την Άννα Καραμπεσίνη βρέθηκαν και στην Ελλάδα και μάλιστα την κούρεψε λίγο πριν φύγει από την ζωή τον Σεπτέμβριο του 2018.

Πολλά τα άλμπουμ φωτογραφιών, γεμάτα αναμνήσεις…Η Σόνια είναι γυναίκα δυναμική και ανεξάρτητη. Αγαπά το ψάρεμα, το χορό και το τραγούδι. Νοσταλγεί την Ελλάδα… Προσπάθησε κάμποσες φορές να επιστρέψει για να μείνει μόνιμα, αλλά δεν τα κατάφερε.

Στο Σίδνεϊ το σώμα μου, στην Κρήτη η καρδιά μου
Στον Άγιο Νικόλα βρίσκομαι το βράδυ στα όνειρά μου.

Ήταν πρόεδρος του Γυναικείου Τμήματος του Πανκωακού Συλλόγου για τέσσερα χρόνια. Μέλος του Κρητικού Συλλόγου (λόγω του συζύγου της που ήταν μέλος του Συμβουλίου) και μέλος της Φιλοπτώχου στο Κόγκρα. Η κοινωνική της δραστηριότητα επεκτείνεται και στην Ελλάδα. Οι πρώην συμμαθήτριές της την έχουν αγκαλιάσει με πολλή αγάπη και συμμετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται στην Κω.

Στην παρέα μας προστέθηκε και η κυρία Καίτη, ο κύριος Κώστας Τζαβέλλας, ο κύριος Γιώργος Γιακουμίδης. Θυμηθήκαμε για λίγο τα παλιά. Τόσοι Έλληνες εκείνη την εποχή στο SurryHills: Κοντά στο ταχυδρομείο ήταν το πλυντήριο ρούχων του Μιχάλη Λούκα, το οδοντιατρείο του Μιχάλη Κώττη, το Ζαχαροπλαστείο Μπαβέας, το παντοπωλείο του Γιάννη και της Χρυσάνθης Βενιανάκη, το κρεοπωλείο του Ντίνου και της Γεωργίας Δημητριάδη, το μπακάλικο του Μετανάστη, το οδοντιατρείο του Κεντούλη, το χρυσοχοείο Κολοσσός που το είχαν δύο αδέλφια Ροδίτες, τα είδη προικός του Μιχάλη Ορφανού,  το ψαράδικο της Ρόζας και πολλά ακόμα που έσβησαν με το πέρασμα του χρόνου.

Έτσι είναι τις αναμνήσεις – δυστυχώς – τις σβήνει ο χρόνος…

Διαπίστωσα ότι την ώρα που ανασκάλιζα το παρελθόν με την Σόνια δεν μπορούσα να θυμηθώ το νούμερο του μαγαζιού μας…Γύρισα στο μυαλό μου για κάμποση ώρα διάφορα νούμερα και δεν μου έβγαζαν νόημα…

Θυμάμαι όμως καθαρά …3311206

I would like 10 litres, 10 small, 5 chocolate, 5 strawberry, 5 coffee and 5 Good Ones…

Ήταν η παραγγελία που άφηνα κάθε απόγευμα στο γαλατά για να μας φέρει τα γάλατα της επόμενης μέρας. Ήταν το τηλέφωνο του μαγαζιού και η παραγγελία.

Το ερώτημα είναι πόσο μπορεί το μυαλό να διατηρήσει αυτές τις αναμνήσεις…

Η ουσία χάνεται και η επόμενη γενιά δεν θα γνωρίζει τίποτα από όλη αυτή την εποχή.

Αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισα να δημιουργήσω μια ιστοσελίδα για τον ελληνισμό της Αυστραλίας

www.australianhellenism.com.au

Ο ελληνισμός στην Αυστραλία. Τότε και τώρα. Βιογραφίες, αυτοβιογραφίες, επαγγελματικός οδηγός, ιστορία συλλόγων και κυρίως… η κατηγορία Who was Who που περιλαμβάνει αυτούς που έφυγαν αλλά έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην διαμόρφωση της αυστραλιανής κοινωνίας.

Ένας κόμβος επικοινωνίας και ενημέρωσης.

Μέχρι τώρα έχουν γίνει 80 καταχωρήσεις. Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα, πείτε μας τη γνώμη σας, στείλτε το βιογραφικό σας, την αυτοβιογραφία σας, την ιστορία σας. Μοιραστείτε μαζί μας τις αναμνήσεις σας.

Αφιλοκερδώς.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά αυτούς που πίστεψαν σε αυτήν την προσπάθεια, πριν ακόμη δουν το αποτέλεσμα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νίκο Μπονόβα για το σχεδιασμό του λογότυπου, τον Γιάννη Δραμιτινό, τον Γιώργο Χατζηβασίλη, τον Μπάμπη Ράκη, τον Γιώργο Μεσσάρη και τον Κώστα Τζαβέλλα.

Σιγά –σιγά θα προστίθενται ονόματα, ιστορίες, φωτογραφίες, βίντεο. Η ιστοσελίδα θα εμπλουτίζεται συνεχώς και θα γίνονται αναρτήσεις που αφορούν τον ελληνισμό της Αυστραλίας.

Στο ερώτημα πολλών ανθρώπων

ΓΙΑΤΙ αποφάσισα να κάνω αυτή την προσπάθεια…

Ας το πω όσο πιο απλά μπορώ…

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΡΣΕΝΗ…

 

6 recommended
202 views
bookmark icon