Συνέντευξη Mιχάλη Χατζηγιάννη στον Νίκο Φωτάκη: Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι κοντά στον κόσμο και στον εαυτό του

 -  - 


 

-Διάβασα σε κάποιες συνεντεύξεις που έδωσες πρόσφατα ότι την τελευταία διετία έκανες έναν εσωτερικό απολογισμό. Αν έπρεπε να συστηθείς σε ένα μικρό παιδί με ελληνική καταγωγή που ζει στην Αυστραλία και δεν σε ξέρει καλά, πως θα περιέγραφες τη ζωή και την πορεία σου σε μια παράγραφο;

Οι γονείς μου είναι πρόσφυγες από την Κερύνεια της Κύπρου. Εγώ γεννήθηκα στην Λευκωσία, προφανώς μετά την εισβολή. Ασχολήθηκα από μικρός με την μουσική και είχα την τύχη να διακριθώ. Έγραψα πολλά τραγούδια που έγιναν αγαπητά στον κόσμο. Έκανα πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από την μέχρι τώρα πορεία μου έμαθα ότι η επιτυχία χρειάζεται σωστή διαχείριση. Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι πάντα κοντά στον κόσμο αλλά και κοντά στον εαυτό του.

-Αν σε ρώταγε αυτό το πιτσιρίκι τι τραγούδια έχεις πει, ποια είναι τα δυο τρία που θα διάλεγες;

 Όλα τα τραγούδια μου τα αγαπώ, γιατί είναι όλα κομμάτια του εαυτού μου. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια, νομίζω θα διάλεγα τα τραγούδια «Βυθός», «Δεν φεύγω» και «Το καλοκαίρι μου».

-Όταν ετοιμάζεις μια καινούργια παράσταση/συναυλία ποια είναι τα τραγούδια που είναι οπωσδήποτε στη λίστα σου;

Είναι πάντα τα τραγούδια που έχει ξεχωρίσει ο κόσμος αλλά και κάποια άλλα που ταιριάζουν στο κλίμα κάθε παράστασης ή συναυλίας. Μερικά που σίγουρα είναι στη λίστα είναι:   «Το σ’ αγαπώ», «Πιο πολύ», «Aν μου τηλεφωνούσες», «Χωρίς αναπνοή», «Το καλοκαίρι μου», «Δεν φεύγω», «Για σένα», «Χέρια ψηλά», «Ο βυθός, «Το πάρτι» και άλλα.

-Σου αρέσουν τα ταξίδια και περιοδείες; Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα σε μια περιοδεία και ποιο το πιο δύσκολο;

Φυσικά και μου αρέσουν! Η επαφή με τον κόσμο, το να βρίσκομαι πάνω στη σκηνή και να ζούμε με το κοινό στο ίδιο ρεύμα την ένταση του τραγουδιού….Αυτό είναι το καλύτερο! Το δυσκολότερο κομμάτι είναι τα μακρινά αεροπορικά ταξίδια, αλλά είναι τέτοιο το μεγαλείο της επαφής που δε με πειράζει.

-Τα τελευταία χρόνια είναι πολλοί οι Έλληνες που έφυγαν από την Ελλάδα της κρίσης και κατοικούν σε διάφορα σημεία του πλανήτη σε Ευρώπη, Αμερική, Καναδά και Αυστραλία. Έχει αλλάξει αυτό το κοινό στις συναυλίες σου στο εξωτερικό;

Έχει οπωσδήποτε αλλάξει το κοινό. Στις συναυλίες έχουμε πλέον τους παλαιότερους φίλους μας μαζί με τους νεότερους, αυτούς που έφυγαν από την Ελλάδα και προστέθηκαν στο κοινό της παροικίας. Είναι πιο ενημερωμένοι, νιώθουν πολύ κοντά σε όσα έχουν αφήσει φεύγοντας από την Ελλάδα. Έχουμε όμως και τη χαρά να συναντάμε και την τέταρτη γενιά Ελλήνων του εξωτερικού που επίσης είναι ενημερωμένη με το δικό της πιο σύγχρονο τρόπο.

-Πως βίωσες εσύ το ελληνικό brain drain; Έφυγαν φίλοι σου από τη χώρα;

Έφυγαν πολλοί νέοι και αξιόλογοι άνθρωποι, κυρίως επιστημονικά μυαλά που θα μπορούσαν να δώσουν πολλά στην Ελλάδα. Κάποιοι από αυτούς είναι φίλοι μου. Το σημαντικό είναι ότι λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών έχουν συνεχή επαφή με την Ελλάδα. Θέλω όμως να ελπίζω ότι τα Greekbrainsθα λειτουργήσουν σαν δάνειο στο εξωτερικό και θα επιστρέψουν στη χώρα ως κέρδος.

-Αν έπρεπε να διαλέξεις κάποια καλλιτεχνικά γεγονότα (τραγούδια, συναυλίες ή συνεργασίες) που σε διαμόρφωσαν, ποια θα ήταν αυτά;

Το πρώτο θα ήταν η είσοδος μου στα καλλιτεχνικά πράγματα και οι εμφανίσεις μου με τον συνθέτη και μαέστρο Γιώργο Χατζηνάσιο.  Παράλληλα,  ο  αξέχαστος χειμώνας  2003 -2004 στο Ζυγό με τη Δήμητρα Γαλάνη.  Αυτή ήταν για μένα μια πολύ δυνατή και ουσιαστική  εμπειρία. Γενικά είχα την τιμή να συνεργαστώ με πολλούς μεγάλους καλλιτέχνες και την ακόμα μεγαλύτερη τιμή να δώσω τραγούδια μου σε αρκετούς, από την υπέροχη Γλυκερία (με την οποία ερχόμαστε μαζί στην Αυστραλία) μέχρι τη Λίνα Νικολακοπούλου με την οποία συνεργαστήκαμε πρόσφατα στο δίσκο «Έρωτας Αγκάθι».

-Πως ήταν η πρόσφατη συνεργασία σου με τη Δήμητρα Γαλάνη;

Με την καλή μου φίλη Δήμητρα συναντηθήκαμε και πρόσφατα επί σκηνής σε ένα πρόγραμμα αγαπημένων τραγουδιών που είχε επιμεληθεί η ίδια. Αυτά και μερικά άλλα κυκλοφόρησαν σε ένα cd με τίτλο “da capo”  που συμβολικά σημαίνει «από την αρχή». Ήταν μια ακόμα υπέροχη συνεργασία.

-Πως είναι η συνεργασία με τη Γλυκερία;

Με την Γλυκερία έχουμε συνεργαστεί στο παρελθόν, κάνοντας παραστάσεις μαζί για έναν ολόκληρο χειμώνα στην Αθήνα. Συνεργαστήκαμε και σε δύο τραγούδια, οι περισσότεροι ξέρουν το «Δεν έχω πολλά». Είναι καλλιτέχνης και άνθρωπος από σπουδαία στόφα. Είναι καλή φίλη και την αγαπώ πολύ. Ελπίζω να σας χαρίσουμε υπέροχες στιγμές!

-Αν μπορούσες να διαλέξεις να κάνεις μια συνεργασία (να γράψεις ένα τραγούδι ή να τραγουδήσεις) με οποιονδήποτε καλλιτέχνη, χωρίς κανέναν περιορισμό ποιος θα ήταν; Για παράδειγμα θα διάλεγες τον Έλτον Τζον, τον Καζαντζίδη ή την Μαντόνα και γιατί;

Μου αρέσουν οι υποθετικές ερωτήσεις κι έτσι υποθετικά θα απαντήσω κι εγώ: αν κάποια από αυτά τα ονόματα ενδιαφέρονταν, δεν θα έλεγα όχι σε καμιά συνεργασία. Διότι απλά δεν απορρίπτεις ποτέ τέτοιους μύθους! Επιστρέφοντας όμως στην πραγματικότητα να σας πω ότι έχω ακούσει πολύ, Έλτον Τζον, Τζορτζ Μάικλ και Πίτερ Γκάμπριελ.

-Όταν σκέφτεσαι την Αυστραλία, ποια εικόνα σου έρχεται στο μυαλό;

Τα καγκουρό, τα αχανή τοπία και οι υπέροχες πόλεις, Σίδνεϋ και Μελβούρνη που παρά το μέγεθος τους παραμένουν ανθρώπινες. Αυτά ως εικόνες. Ως ουσία,  οι καλοί φίλοι που έχω αποκτήσει στην όμορφη αυτή ήπειρο.

133 views
bookmark icon