Οι Λίμπεραλ ψηφοφόροι είναι οργισμένοι με το κόμμα τους

 -  -  1


ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΚΟΤ ΜΟΡΙΣΟΝ;

Χθες κάναμε μια πρόχειρη ανάλυση για τα αίτια τής συντριπτικής εκλογικής ήττας των Λίμπεραλ στις πολιτειακές εκλογές στη Βικτώρια, την χαρακτηρίσαμε «αυτοκτονία» και εξηγήσαμε γιατί.

Κανένα κόμμα στην Αυστραλία δεν πρόκειται να κερδίσει πολιτειακές ή εθνικές εκλογές όταν στηρίζεται μόνο στην εκλογική του βάση. Που για τους Λίμπεραλ και Εργατικούς είναι γύρω στο 30% και για ν’ αυξήσουν το ποσοστό αυτό πρέπει να δελεάσουν ψηφοφόρους από άλλα κόμματα.

Ο Τζον Χάουαρντ κυβέρνησε αρκετά χρόνια επειδή είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη των εργαζομένων που συνήθως ψήφιζαν τους Εργατικούς. Ομως έχασε την πρωθυπουργία και την βουλευτική του έδρα όταν εφάρμοσε αντιεργατικούς νόμους και οι μεροκαματιάρηδές του στράφηκαν εναντίον του.

Το ίδιο έπαθαν οι Εργατικοί όταν ήταν στην εξουσία και άρχισαν οι καυγάδες στην ηγεσία, ανάμεσα στον Κέβιν Ραντ και την Τζούλια Γκίλαρντ.

Ο Τόνι Αμποτ κέρδισε τις επόμενες εκλογές, αλλά η δημοτικότητά του και τού Λίμπεραλ Πάρτι γκρεμίστηκε όταν με Θησαυροφύλακα τον Τζο Χόκεϊ παρουσίασαν έναν απαράδεκτο αντιλαϊκό προϋπολογισμό.

Υστερα από σειρά δυσμενών δημοσκοπήσεων, ο Μάλκολμ Τέρνμπουλ ανέτρεψε τον Τόνι Αμποτ με την υπόσχεση πως θα εφαρμόσει μια κεντροδεξιά πολιτική για να ανακάμψει το κόμμα. Ομως δεν το έκανε επειδή ήταν αιχμάλωτος των υπερσυντηρητικών στο Λίμπεραλ Πάρτι, που δεν κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και τον έστειλαν στο σπίτι του διορίζοντας τον Σκοτ Μόρισον.

Ο οποίος δεν ξέρει αν πηγαίνει ή αν έρχεται και κάτω από φοβερή πίεση προχτές έκανε δύο σοβαρά ατοπήματα:

Το πρώτο ήταν η αποχώρησή του από την Βουλή την ώρα που η νεοεκλεγείσα στην έδρα Wentworth, Dr Kerryn Phelps, παρέδισδε την παρθενική της ομιλία. Αυτή η περιφρόνηση έδειξε μια αδικαιολόγητη «κακία» απέναντι στην Δρ Φελπς επειδή την προτίμησαν οι συντηρητικοί ψηφοφόροι στα ανατολικά προάστια τού Σίδνεϊ.

Το δεύτερο πολιτικό ατόπημά του ήταν πιο σοβαρό και αν δεν αλλάξει τακτική θα το πληρώσει ακριβά στις κάλπες.

Φανερά οργισμένος από την ήττα των Λίμπεραλ στη Βικτώρια, έκανε προσωπική επίθεση στον αρχηγό τής αξιωματικής αντιπολίτευσης, Μπιλ Σόρτεν, λέγοντας ότι «οι επόμενες εθνικές εκλογές θα είναι ανάμεσα σ’ εμένα κι’ εσένα».

Ο κ. Μόρισον, είναι πολύ πιο δημοφιλής από τον κ. Σόρτεν και ήταν περιττή αυτή η πρόκληση για… μονομαχία.

Οι εθνικές εκλογές δεν κρίνονται ποτέ με μονομαχίες, όσο δημοφιλείς και αν είναι οι κομματικοί ηγέτες και ο κ. Μόρισον υποτιμά την νοημοσύνη μας. Οι αυστραλοί ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν ποτέ το κόμμα με τον πιο όμορφο ηγέτη, όπως συνέβαινε κάποτε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά ανάλογα με τα σχέδιά τους αν κερδίσουν την εξουσία.

Ο Μάλκολμ Τέρνμπουλ κέρδισε μετά βίας τις εθνικές εκλογές το 2016 με πλειοψηφία μόνο δύο εδρών, επειδή υιοθέτησε  υπερσυντηρητικές πολιτικές, αλλά και επειδή ήθελε σώνει και καλά να μειώσει τον φόρο εισοδήματος των μεγάλων επιχειρήσεων με κόστος περίπου $50 δις για το έθνος.

Στο μεταξύ όλες οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν νίκη των Εργατικών στις επόμενες εθνικές εκλογές, που επιβεβαιώνεται με την απώλεια δύο Λίμπεραλ βουλευτικών εδρών σε επαναληπτικές εκλογές και την βαριά ήττα στις πολιτειακές εκλογές στην Βικτώρια.

Η ηγεσία τού Λίμπεραλ Πάρτι δεν έχει συνειδητοποιήσει, ή δεν θέλει να το ομολογήσει πώς οι ψηφοφόροι του είναι οργισμένοι με την κατάσταση αναρχίας στο κόμμα τους και την στροφή στην ακροδεξιά.

Το Λίμπεραλ Πάρτι δεν είναι ένα συντηρητικό κόμμα τής άκρας δεξιάς, ούτε το κόμμα των μεγάλων επιχειρήσεων και σαν κεντροδεξιό κόμμα ασφαλώς πρέπει να είναι υπερήφανο για την ιστορία του με τα αναμφισβήτητα επιτεύγματά του.

Στο Λίμπεραλ Πάρτι είναι και μέλη αυτοί που θεωρούμε «κεντροδεξιούς» δηλαδή συντηρητικοί στα οικονομικά και κοινωνικά προοδευτικοί. Αυτοί που ανησυχούν για την μόλυνση τού περιβάλλοντος, για τον ρατσισμό και τον διχαστικό λόγο τής ηγεσίας τους, για τις περικοπές στην Υγεία, την Παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια. Με δυο λόγια, οι οικονομικά εύποροι πολίτες που ψήφισαν εναντίον τού Λίμπεραλ Πάρτι στις έδρες όπου μέχρι χτες εκλέγονταν με μεγάλη πλειοψηφία δεξιοί υποψήφιοι.

Οταν χάνονται τέτοιες σίγουρες έδρες τί δεν καταλαβαίνουν οι Λίμπεραλ πολιτικοί ηγέτες, όπως τον πρωθυπουργό, Σκοτ Μόρισον, που αντί ν’ αλλάξει πολιτικές για να κερδίσει έστω τους δικούς του ψηφοφόρους, αλλάζει τα φώτα τού Μπιλ Σόρτεν;

Το ερώτημα είναι αν ο κ. Μόρισον θα προσπαθήσει τους επόμενους μήνες πριν τις εθνικές εκλογές να συμβιβαστεί με τους μετριοπαθείς Λίμπεραλ, ή θα συνεχίσει την μετωπική σύγκρουση εναντίον τού Μπιλ Σόρτεν.

Δεν είναι δουλειά μου να συμβουλεύω τους πολιτικούς και μάλιστα τους ανιστόρητους, αλλά καλά θα κάνει ο πρωθυπουργός να πάρει μερικές βαθιές αναπνοές, να κάνει ένα κρύο ντους για να τού περάσουν τα νεύρα και ν’ αφιερώσει μερικές ώρες μελετώντας τις χρυσές περιόδους των Λίμπεραλ. Ισως διδαχτεί μερικά πράγματα που θα τον βοηθήσουν να μπει στο σωστό δρόμο.

Ο πλούσιος «Κόσμος» μας

Ανανεωμένος και ορεξάτος επέστρεψε από το ταξίδι του στην Κύπρο μας ο Γιάννης Δραμιτινός και φάνηκε στη χθεσινή έκδοση τής εφημερίδας μας, με το πλούσιο παροικιακό ρεπορτάζ που θα συνεχιστεί στην έκδοση τής Παρασκευής.

Και πού να ξέρατε τί μας ετοιμάζει για τις χριστουγεννιάτικες εκδόσεις μας!

Ελληνική Δικαιοσύνη

Σάλο προκάλεσε η απόφαση τής Δικαιοσύνης στην Ελλάδα στην υπόθεση της 53χρονης καθαρίστριας του Βόλου, η οποία καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό από το πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας σε 10(!) χρόνια κάθειρξη για… απάτη και οδηγήθηκε στις Φυλακές της Θήβας.

Το «κακούργημα» ήταν ότι παραποίησε τα στοιχεία στο ενδεικτικό Δημοτικού, για να έχει τα απαραίτητα προσόντα ώστε να συμμετάσχει σε διαγωνισμό για πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας σε σχολείο. Ολα αυτά πριν από 20 χρόνια.

Το δικαστήριο την έκρινε ένοχη για απάτη κατ’ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια, με ιδιαίτερα μεγάλο όφελος και αντίστοιχη ζημία σε βάρος του Δημοσίου, καθώς από το 1996, που προσλήφθηκε, μέχρι και το 2016 που απολύθηκε, της είχαν καταβληθεί μεικτές αποδοχές πάνω από 150.000 ευρώ. Δηλαδή, 7,500 ευρώ το χρόνο, ή 150 ευρώ την εβδομάδα!

«Καταχράστηκε», δηλαδή, τα χρήματα που ήταν η αμοιβή για την εργασία που πρόσφερε επί 20 χρόνια. Εργασία επίπονη και πενιχρά αμειβόμενη.

Δηλαδή, τί περιμένουμε από δικαστές που διόρισε ο δικομματισμός Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ; Οταν το Συμβούλιο τής Επικρατείας χρειάζεται μήνες ολόκληρους για να… καθαρογράψει τις αποφάσεις του, καταλαβαίνετε με τί είδος δικαστών απονέμεται η δικαιοσύνη στην Ελλάδα.

Ευτυχώς, όμως, που στον θλιβερό κανόνα υπάρχουν και οι λαμπρές εξαιρέσεις άμεμπτων δικαστών που με το ήθος τους τιμούν το λειτούργημα που ασκούν.

 

11 views
bookmark icon