Καθαρή τρέλα

 -  -  12


Η πολιτική της Αυστραλίας στο θέμα της ενέργειας μόνο σαν καθαρή τρέλα μπορεί να χαρακτηρισθεί. Η χώρα έχει την τύχη να διαθέτει τεράστια κοιτάσματα κάρβουνου, πετρελαίου, φυσικού αερίου, υδάτινων πόρων, άφθονη αιολική και ηλιακή ενέργεια  και ουράνιο. Παρ’ όλες αυτές της πηγές ενέργειας, η Νότιος Αυστραλία πριν λίγο  καιρό είχε διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και σε όλες τις Πολιτείες το ηλεκτρικό ρεύμα πληρώνεται πανάκριβα από τους καταναλωτές. Όμως και το φυσικό αέριο το οποίο εξάγεται σε εξευτελιστικές τιμές στην Ιαπωνία, οι Αυστραλοί καταναλωτές το χρυσοπληρώνουν και δεν έχουν και καμία εγγύηση πως θα έχουν συνεχόμενη παροχή.

BHP και η Esso, έψαχναν για κοιτάσματα πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή του Bass Strait (ανάμεσα στην Τασμανία και την κυρίως χώρα της Αυστραλίας). Ένα από τα υποπροϊόντα που συνήθως συνυπάρχει με τα κοιτάσματα πετρελαίου, ήταν το φυσικό αέριο, το οποίο βρέθηκε εκεί σε τεράστιες ποσότητες. Αντί να το αντλούν και να το καίνε στη μέση της θάλασσας, οι εταιρείες αποφάσισαν να το μεταφέρουν στην ξηρά και να το δώσουν για κατανάλωση. Στη Μελβούρνη, το 90% των σπιτιών χρησιμοποιούν φυσικό αέριο για θέρμανση και μαγείρεμα και πολλές βιομηχανικές μονάδες το χρησιμοποιούν αντί για ηλεκτρικό. Στο Σύδνεϋ μόνο το 50% των σπιτιών χρησιμοποιούν αέριο, διότι μία διαφωνία μεταξύ της Βικτώριας και της Νέας Νότιας Ουαλίας, δεν επέτρεψε να φτάσει ο αγωγός με το φθηνό αέριο στο Σύδνεϋ. Αντίθετα, το Σύδνεϋ παίρνει αέριο από το κοίτασμα στην περιοχή Moomba, κοντά στα σύνορα της Νότιας Αυστραλίας με την Κουησλάνδη, που όμως είναι ακριβότερο. Όταν οι τιμές του πετρελαίου ήταν σε υψηλά επίπεδα, τρεις εταιρείες που διαχειρίζονται κοιτάσματα φυσικού αερίου που βρίσκονται σε ορυχεία κάρβουνου, αποφάσισαν να δημιουργήσουν στην περιοχή Gladstone στην Κουηνσλάνδη, μονάδα υγροποίησης (LNG) του αερίου και να το εξάγουν στην Ιαπωνία, η οποία είχε τεράστιες ανάγκες σε ενέργεια μετά το ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Επειδή το κόστος ήταν υψηλό, υπέγραψαν με την Ιαπωνία μακροπρόθεσμα συμβόλαια για τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου, σε χαμηλές τιμές που όμως αποδίδουν κέρδος στις εταιρείες. Οι εταιρείες κατασκεύασαν και 6 μεγάλα τραίνα με τη δυνατότητα να υγροποιούν και να μεταφέρουν για εξαγωγή με πλοία προς την Ιαπωνία, ποσότητα φυσικού αερίου τρεις φορές μεγαλύτερη από όση καταναλώνει ολόκληρη η Ανατολική Αυστραλία ετησίως.  Λόγω περιορισμών που έχουν επιβάλλει οι Πολιτειακές κυβερνήσεις στην έρευνα για εύρεση και αξιοποίηση κοιτασμάτων φυσικού αερίου, καθώς και το κλείσιμο πολλών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος που χρησιμοποιούσαν κάρβουνο, δημιουργήθηκαν πιέσεις στην αγορά φυσικού αερίου. Οι εταιρείες που είχαν υπογράψει τα συμβόλαια με την Ιαπωνία, έπρεπε να βρουν αέριο από κάπου και όταν το αέριο από τα ορυχεία του κάρβουνου δεν ήταν αρκετό, έπαιρναν από εκείνο που ήταν για χρήση στη Μελβούρνη ή στο Σύδνεϋ και την Αδελαίδα και δημιούργησαν ελλείψεις στην αγορά και αύξηση της τιμής για τους Αυστραλούς. Πολλές βιομηχανίες στη Μελβούρνη αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης αφού δεν τους εξασφαλίζεται μακροπρόθεσμη παροχή αερίου και η μετατροπή των μηχανημάτων τους για να χρησιμοποιούν ηλεκτρικό ρεύμα, κοστίζει πάρα πολύ. Τελικά κοστίζει φθηνότερα στους Αυστραλούς καταναλωτές να εξάγουν το αέριο στην Ιαπωνία και να το φέρουν πάλι πίσω για δική τους κατανάλωση. Είναι μία τραγελαφική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από την έλλειψη μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού, σε ένα τόσο νευραλγικό τομέα όπως είναι η ενέργεια. Η πολιτική ορισμένων Πολιτειών να βάλουν στόχους για ποσοστά ηλεκτρικής ενέργειας που θα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, δημιούργησε προβλήματα όπως τη διακοπή της παροχής ηλεκτρικού στη Νότια Αυστραλία. Αυτό έγινε διότι η κυβέρνηση της Νότιας Αυστραλίας, δεν εξασφάλισε πρώτα πως θα έχει αρκετή παραγωγή ηλεκτρικού για να λειτουργεί η Πολιτεία, πριν βασιστεί στις ανανεώσιμε πηγές που δεν είναι ακόμη όλες αξιόπιστες. Με την ενέργειά της αυτή, επειδή το ηλεκτρικό δίκτυο είναι παναυστραλιανό, βάζει σε κίνδυνο την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε ολόκληρη τη χώρα και βέβαια ωθεί την τιμή του προς τα πάνω.

Αφού λοιπόν η Νότιος Αυστραλία βρέθηκε μπροστά σε μιά κατάσταση που συναντάται μόνο σε υποανάπτυκτες χώρες και είναι ανεπίτρεπτη για μία χώρα με τόσες πηγές ενέργειας, ο πρωθυπουργός της κ.  Jay Weatherill και ο ομογενής θησαυροφύλακας Τομ Κουτσαντώνης, άλλαξαν ριζικά την πολιτική τους και ανακοίνωσαν την δημιουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που θα λειτουργεί με φυσικό αέριο και αποθηκευτικής ικανότητας 100MW σε μιά τεράστια μπαταρία. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας κ. Malcolm Turnbull, θορυβημένος από την επικίνδυνη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και από τις προβλεπόμενες διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος σε όλη τη χώρα το επόμενο καλοκαίρι, άρχισε να κινείται αποφασιστικά. Κατ’ αρχήν κάλεσε σύσκεψη για την ενέργεια με τα στελέχη των εταιρειών φυσικού αερίου, ώστε να εξασφαλίσει πως θα διατίθεται αρκετό αέριο σε φθηνές τιμές στην εγχώρια αγορά. Ταυτόχρονα, κάλεσε τις Πολιτειακές κυβερνήσεις να δώσουν την άδεια εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων αερίου που ήδη γνωρίζουμε που βρίσκονται, ώστε το 2018-2019 που αναμένεται να υπάρχει σημαντική έλλειψη αερίου στην εγχώρια αγορά, να καλυφθεί από αυτά τα κοιτάσματα.

Ο πρωθυπουργός, αποφάσισε και επρόκειτο να εξαγγείλει χθες, την επιστροφή σε ένα από τα μεγαλύτερα έργα που έχουν γίνει στην Αυστραλία, την υδροηλεκτρική μονάδα στα Snowy Mountains. Το έργο αυτό που χρησιμοποιεί το νερό σαν ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, είχε δρομολογηθεί από τον τότε πρωθυπουργό της Εργατικής κυβέρνησης κ. Ben Chifley το 1949, ολοκληρώθηκε το 1974 και σε αυτό εργάσθηκαν δεκάδες χιλιάδες μετανάστες από 30 διαφορετικές χώρες και παρέδωσαν στη χώρα, 9 σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού με ικανότητα παραγωγής 4100MW, 33 τουρμπίνες, 16 φράγματα συγκέντρωσης υδάτων και δεκάδες χιλιόμετρα σωληνώσεων και σηράγγων για το πότισμα τεράστιων εκτάσεων όπου καλλιεργούνται λαχανικά και φρουτόδενδρα. Το έργο αυτό, όπως και όλα τα έργα που γίνονταν εκείνη την εποχή, έχει σχεδιαστεί για μακροχρόνια χρήση και συμπεριλαμβάνει δυνατότητα επέκτασής του. Τώρα, 43 χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του και φού γλύτωσε από την ιδιωτικοποίηση που πρότεινε το υπουργικό συμβούλιο του κ. Howard το 2006 και την πρόταση της εξεταστικής επιτροπής του Συνασπισμού το 2014 για ιδιωτικοποίηση, πρόκειται να αποτελέσει μέρος της λύσης στο ενεργειακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Ο κ. Turnbull έχοντας δίπλα του κατά πάσα πιθανότητα τον ομογενή Γερουσιαστή κ. Συνοδινό, αναμένετε να εξαγγείλει την επέκταση του έργου, που θα επιτρέψει την αύξηση της παραγωγή ς ηλεκτρικού ρεύματος κατά 50% με κόστος $1.5-2 δισεκατομμύρια. Η επέκταση θα έχει τη δυνατότητα να παράγει σε μία ώρα, 20 φορές μεγαλύτερη ποσότητα ηλεκτρικού από εκείνη των 100MW που θα αποθηκεύει η μπαταρία που θα κατασκευάσει η Νότιος Αυστραλία με κόστος $150 εκατομμύρια. Ο πρωθυπουργός θα αναφερθεί όχι μόνο στα οφέλη από την παραγωγή φθηνού ηλεκτρικού ρεύματος και τη δυνατότητα άρδευσης μεγαλύτερων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, αλλά και στις θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν κατά τη διάρκεια της κατασκευής του έργου. Όχι μόνο θα βοηθήσει στη συγκράτηση της ανεργίας αλλά ακόμη σημαντικότερο, το ειδικευμένο εργατικό δυναμικό θα εκπαιδεύσει τους νεότερους ώστε η τεχνογνωσία και η εμπειρία που έχει αποκτηθεί με την κατασκευή των μεγάλων έργων για την Ολυμπιάδα του Σύδνεϋ και των έργων για την επέκταση των μεταλλείων να μην χαθεί για τις μελλοντικές γενιές.

12 recommended
174 views
bookmark icon