Αυτοί δεν θα κάνουν θυσίες;

 -  -  9


Η είσοδος του 2017, συνοδεύτηκε με τις αλλαγές στα κριτήρια για την παροχή συντάξεων. Η κυβέρνηση διατείνεται πως χρειάζονται θυσίες για να επανέλθει ο προϋπολογισμός σε πλεόνασμα. Με τα νέα κριτήρια που μειώνουν το όριο των περιουσιακών στοιχείων που θα πρέπει να έχει κάποιος για να πάρει ολόκληρη ή μειωμένη σύνταξη, δεκάδες χιλιάδες ηλικιωμένοι είδαν τη σύνταξή τους να κόβεται εντελώς και εκατοντάδες χιλιάδες παίρνουν μειωμένη σύνταξη. Είναι η θυσία που πρέπει να κάνουν αυτοί που έχτισαν την Αυστραλία, για να παρουσιάσει πλεόνασμα ο προϋπολογισμός. Θυσίες κάνουν και όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες από το 2015, πληρώνοντας 2% εισφορά στο εισόδημά τους που ξεπερνά τις $18,000 ετησίως και οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουν καν. Άλλες κοινωνικές ομάδες που χρειάζονται υποστήριξη, βλέπουν τα κοινωνικά προγράμματα να περικόπτονται, επειδή «δεν πρέπει να ζούμε πέρα από τις δυνατότητές μας». Θα μπορούσε κανείς να τα δεχθεί όλα αυτά και να συστρατευτεί στην προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση να περιορίσει τα ελλείματα στον προϋπολογισμό, αν έβλεπε πως όλοι κινούνται πρός την ίδια κατεύθυνση και αγωνίζονται για τον ίδιο σκοπό. Οι απλοί άνθρωποι, έχουν αποδείξει στο διάβα των αιώνων, πως είναι διατεθειμένοι να υποστούν τις μεγαλύτερες θυσίες για το κοινό καλό. Δυστυχώς όμως, δεν μπορούν να υποστούν αδιαμαρτύρητα τις περικοπές στις πενιχρές συντάξεις και στα κοινωνικά προγράμματα, όταν γύρω τους άλλοι συνεχίζουν να απομυζούν το σύστημα με την ανοχή αν όχι με την παρότρυνση της κυβέρνησης που απαιτεί θυσίες από τον λαό.

nbsp; με απόφαση της κυβένησης , από το 2018 θα πληρώνουν 27.50% φόρο από το 30% που πληρώνουν σήμερα. Τα φυσικά πρόσωπα, πληρώνουν μέχρι 49% επί του φορολογητέου εισοδήματός τους. Οι μεγάλες εταιρείες ειναι σαν να μην λειτουργούν μέσα σε αυτή τη χώρα και να μην απολαμβάνουν τα έργα υποδομής που έχουν χρηματοδοτήσει όλοι οι φορολογούμενοι. Απλά συνεχίζουν να πραγματοποιούν τεράστια κέρδη και να πληρώνουν μερίσματα, τα οποία οι μέτοχοι από άλλες χώρες τα παίρνουν καθαρά ενώ οι Αυστραλοί φορολογούμενοι αν ξεπεράσουν τις $180,000, πληρώνουν 19% επιπλέον φόρο από αυτόν που έχει πληρώσει η εταιρεία. Ο απλός πολίτης αναρωτιέται για ποιόν νοιάζεται περισσότερο η κυβέρνηση, για τον ίδιο που καλείται να κάνει θυσίες ή για τον ξένο μέτοχο και του δίνει περικοπές στο φόρο των εταιρειών; Αυτό όμως που εξοργίζει περισσότερο τους απλούς πολίτες, είναι όταν η κυβέρνηση δείχνει ξεκάθαρες συμπάθειες σε ορισμένους κλάδους ή σε πρόσωπα και με την υπογραφή της, αδειάζει τις τσέπες των πολιτών για να γεμίσει τα ταμεία μεγάλων εταιρειών και να πληρώση παχυλούς μισθούς σε μεγαλοδιευθυντές. Ζωντανό πρόσφατο παράδειγμα, η υπογραφή του υπουργού υγείας κ. Greg Hunt, που επιτρέπει στις εταιρείες ιδιωτικής ασφάλειας υγείας, να αυξήσουν τα ασφάλιστρα 5% κατα μέσο όρο από την 1η Απριλίου 2017. Ο πληθωρισμός αυξάνεται κατά 1% και οι εταιρείες αυτές ζήτησαν και πέτυχαν να αποσπάσουν την έγκριση του υπουργού για αυξήσεις κατά 5%. Ισχυρίζονται πως το κόστος για την κάλυψη των αναγκών των μελών τους ανεβαίνει. Όμως αυτό που ανεβαίνει στην πραγματικότητα, είναι οι μισθοί των διευθυντών και άλλων στελεχών και οι αμοιβές των μεγαλογιατρών που φτάνουν σε αστρονομικά επίπεδα. Ο μισθός του διοικητή της Medibank Private κ. George Saviddes, αυξήθηκε από $1,400,000 το 2014, σε $2,400,000 το 2016. Παρομοίως, ο μισθός του διοικητή της NIB κ. Mark Fitzgibbon, αυξήθηκε από $900,000 σε $1,760,000 την ίδια περίοδο. Η είσπραξη όλων των εταιρειών ιδιωτικής ασφάλισης υγείας, αυξήθηκε κατά 6.40% κάθε χρόνο από το 2012 μέχρι το 2017, με τις ευλογίες της εκάστοτε κυβέρνησης και την υπογραφή του εκάστοτε υπουργού υγείας. Οι αμοιβές των μεγαλογιατρών είναι εξ’ ίσου υψηλές αφού ένας βηματοδότης καρδιάς κοστίζει $17,000 σε δημόσιο νοσοκομείο και $43,000 με ιδιωτικό γιατρό. Σε πολλές περιπτώσεις ο ίδιος γιατρός κάνει την επέμβαση στο δημόσιο νοσοκομείο και στον ασθενή με την κάρτα του Medicare και σε αυτόν με ιδιωτική ασφάλεια υγείας. Απλώς η ιδιωτική ασφάλεια τον πληρώνει περισσότερα επειδή κάθε χρόνο παίρνει την άδεια από τον υπουργό για αυξήσεις 400% πάνω από τον πληθωρισμό. Το χειρότερο είναι πως η κυβέρνηση επειδοτεί με 30% το κόστος της ιδιωτικής ασφάλειας υγείας και τιμωρεί με επιπρόσθετη εισφορά στο Medicare όσους έχουν υψηλό εισόδημα και δεν έχουν ιδιωτική ασφάλεια υγείας. Το 2016, η επιδότηση της κυβέρνησης έφτασε τα $6 δισεκατομμύρια δολλάρια και αν αυτά τα χρήματα μαζί με τις επιπλέον εισφορές στο Medicare δίνονταν στα δημόσια νοσοκομεία, η δημόσια υγεία θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση για όλους.

Άλλο παράδειγμα εξωφρενικού μισθού χωρίς να υπάρχουν τα ανάλογα αποτελέσματα για το κοινό, είναι ο μισθός του διοικητή των Αυστραλιανών ταχυδρομείων κ. Ahmed Fahour, που μαζί με τα δώρα, έφτασε το 2016 στα $5,600,000, που είναι 10 φορές περισσότερα από τον μισθό του πρωθυπουργού. Οι υπηρεσίες των Αυστραλιανών ταχυδρομείων χειροτερεύουν και το κόστος για την αποστολή ενός απλού φακέλου αυξήθηκε κατά 42.86% το 2016 και ο χρόνος παράδοσης από 1 ημέρα σε 3 ημέρες. Ο απλός πολίτης αναρωτιέται, πόσο περισσότερη εργασία μπορεί να προσφέρει ο διοικητής των Αυστραλιανών ταχυδρομείων από τον πρωθυπουργό για να δικαιούται μία τέτοια αμοιβή από τα χρήματα των φορολογουμένων που καλούνται να κάνουν θυσίες.

Με τέτοια παραδείγματα και χωρίς να αναφερθούν τα «ιερά τέρατα» της Αυστραλίας , οι τράπεζες, που συνεχίζουν να πραγματοποιούν κέρδη δεκάδων δισεκατομμυρίων και να ανεβάζουν τα επιτόκια κατα το δοκούν, με την ανοχή της κυβέρνησης, πως μπορεί ο απλός πολίτης να συστρατευτεί με την κυβέρνηση και να δεχτεί αγόγγυστα να κάνει θυσίες;  Δεν είναι οι συνταξιούχοι που τάχα «ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους» με την πενιχρή σύνταξη, που χρειάζονται περικοπές για να επανέλθει ο προϋπολογισμός σε πλεόνασμα. Είναι όλο αυτό το κύκλωμα των υπερπλουσίων και των μεγάλων εταιρειών που θα πρέπει κάποια στιγμή να περιορίσει την αχαλίνωτη όρεξή του για υπεραμοιβές και υπερκέρδη και να συνεισφέρει στην προσπάθεια της κυβέρνησης για έναν καλύτερο προϋπολογισμό. Αυτό όμως εξαρτάται από την ίδια την κυβέρνηση, η οποία φαίνεται πως ούτε καν σκέπτεται να εξετάσει την προοπτική του περιορισμού των κερδών των ευνουμένων της.

9 recommended
151 views
bookmark icon