Quo Vadis Australia?

 -  -  13


Αύξηση στο κόστος ζωής και μείωση μισθών, συντάξεων, επιδομάτων

H Newspoll έδειξε αύξηση στη δημοτικότητα των Λίμπεραλ και τού πρωθυπουργού, Μάλκολμ Τέρνμπουλ, επειδή -επιτέλους- κατάφερε ν’ αποφασίσει κάτι σημαντικό όπως την εξασφάλιση ενέργειας για τους Αυστραλούς πολίτες και να σταματήσουν τα μπλακάουτ, λες και είμαστε τριτοκοσμική χώρα.

Ομως, πιστεύω ότι η κυβέρνηση θα χάσει πολύ γρήγορα τα πρόσφατα κέρδη της αν συνεχίσει την αντιλαϊκή και επικίνδυνη για την εθνική οικονομία πολιτική της. Επειδή δεν είναι δυνατόν να χρωστάμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σαν έθνος και ο φίλος των τραπεζών πρωθυπουργός μας, να δίνει μπαξίς $50 δις στους κροίσους τής κοινωνίας μας χρησιμοποιώντας γελοία επιχειρήματα.

Δεν είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να δίνει $50 εκατομμύρια στους έχοντες και κατέχοντες και να καμαρώνει επειδή μειώθηκε ο μισθός τής Κυριακής σε 700.000 μεροκαματιάρηδες, ή να στέλνει απειλητικές επιστολές σε συνταξιούχους που χρωστούν μερικά δολάρια και να ψάχνει αιτίες για να μειώσει ή και να σταματήσει τις συντάξεις σε δεκάδες χιλιάδες άλλους ηλικιωμένους.

Από την 1η Απριλίου αυξάνονται κατά $400 το χρόνο τα ασφάλιστρα στις ιδιωτικές ασφάλειες υγείας με τη βούλα τής κυβέρνησης Τέρνμπουλ, τρεις φορές το κόστος ζωής και υπολογίζεται ότι δύο εκατομμύρια ασφαλισμένοι θα επιστρέψουν στο δημόσιο σύστημα υγείας. Που σημαίνει και άλλη αύξηση τού χρόνου σε όσους παραμείνουν ασφαλισμένοι, ενώ από χρόνο σε χρόνο εξουδετερώνεται το επιχείρημα πως οι ιδιωτικές ασφάλειες και τα ιδιωτικά νοσοκομεία ανακουφίζουν το δημόσιο σύστημα υγείας. Να υπενθυμίσω πως για το… καλό τους οι φορολογούμενοι επιχορηγούν με δισεκατομμύρια δολάρια τους ασφαλισμένους σε ιδιωτικά ιδρύματα.

Ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι στραβός ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε σαν χώρα, αλλά ή έτσι ή αλλιώς δεν πάμε καθόλου καλά με αυτή την κυβέρνηση. Το πραγματικό κόστος ζωής είναι άκρως δυσανάλογο με τους μισθούς που ουσιαστικά έχουν παγώσει, τις συντάξεις τής μιζέριας και τα επιδόματα που η κυβέρνηση θέλει να μειώσει για ν’ αυξήσει το επίδομα για την παιδική φροντίδα. Είναι προσβολή στη νοημοσύνη μας η κυβέρνηση να κλέβει από φτωχούς για να βοηθήσει άλλους φτωχούς, αντί να εισπράξει από τους κροίσους για να βοηθήσει την παιδική φροντίδα που είναι απαραίτητη για να εργαστούν οι μητέρες που έχουν ανάγκη.

Ασφαλώς, ο Μάλκολμ Τέρνμπουλ, είναι πιο συμπαθής και πιο δημοφιλής από τον αντίπαλό του, Μπιλ Σόρτεν, όμως ακόμη και αυτοί που τον θεωρούσαν μεσσία ο οποίος θα μάς έσωζε από τον Τόνι Αμποτ, άρχισαν να χάνουν την εμπιστοσύνη και υπομονή τους με τον πρωθυπουργό.

Μάς λέει πως αν μειώσουμε τον φόρο που πληρώνουν οι κροίσοι θα πλημμυρίσουν τη χώρα ξένοι επενδυτές και θα δημιουργηθούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, που είναι παραμύθι για αφελείς. Πιο εύκολο για ν’ αυξηθούν η κατανάλωση και κατά συνέπεια οι θέσεις εργασίας, θα ήταν η αύξηση στους μισθούς, στις συντάξεις και τα επιδόματα αντί να γεμίσουμε τις τσέπες των κροίσων που θα αποταμιεύσουν τα χρήματα στο εξωτερικό και δεν θα αυξήσουν την κατανάλωση ούτε κατά ένα δολάριο.

Λέει ακόμη ότι δεν θα μπορούμε ν’ ανταγωνιστούμε την Αμερική αν ο Τράμπ μειώσει την φορολογία των συναδέλφων του κροίσων, άλλη μπούρδα καραμπινάτη και αυτή, γιατί ήδη έχουμε εισβολή μεγάλων εταιρειών στη χώρα μας με επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Ινδία, την Κίνα, την  Γερμανία και την Αμερική. Αυτές οι εταιρείες έρχονται στην Αυστραλία είτε επειδή χρειάζονται τα ορυκτά και γεωργικά προϊόντα της, είτε επειδή θα κάνουν κέρδη και είναι διατεθειμένες να πληρώνουν φόρο 30%, αλλά η κυβέρνηση δεν νιάζεται για τις επενδύσεις και τη δημιουργία θέσεων εργασίας παρά μόνο για να πλουτίσουν περισσότερο οι τράπεζες που ήδη κάνουν τεράστια κέρδη κάθε χρόνο.

Και ερωτώ με την αφέλεια που με διακρίνει: Αν μια κυβέρνηση αυξήσει το φόρο που πληρώνουν οι τράπεζες στο 50% -όπως ήταν παλιότερα- τί θα κάνουν; Θα μετακομίσουν στο Μπαγκλαντές ή την Μογγολία για να πληρώνουν μικρότερο φόρο; Πάντως αποκλείεται να μετακομίσουν στην Ευρώπη ή την Αμερική, γιατί όποτε έκαναν τέτοιες απόπειρες απέτυχαν πανηγυρικά.

Σήμερα ο χαμηλόμισθος οικογενειάρχης, ο νεαρός που αρχίζει την σταδιοδρομία του, ο συνταξιούχος, η μονογονεϊκή οικογένεια και τα άτομα με αναπηρίες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με το κόστος ζωής. Αστε που η απόκτηση κατοικίας έχει γίνει πια όνειρο απατηλό για όσους και όσες δεν έχουν πλούσιο μπαμπά, ή μπάρμπα στην Κορώνη.

Δεν είναι πια η Αυστραλία τής ευημερίας που γνωρίσαμε όταν φτάσαμε εδώ πριν πενήντα ή εξήντα χρόνια και το κακό άρχισε όταν το Εργατικό Κόμμα πρόδωσε τις αρχές του και εξομοιώθηκε με τους Λίμπεραλ, υιοθετώντας τις συντηρητικές πολιτικές του, μειώνοντας το φόρο εισοδήματος για τους κροίσους, τις ιδιωτικοποιήσεις χρυσοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων κλπ. Δεν μπορώ να πω ότι οι Εργατικοί σήμερα θα τολμούσαν να χαρίσουν $50 εκατομμύρια στους κροίσους, όμως είναι γεγονός πως οι Εργατικοί και τα συνδικάτα δέχτηκαν μείωση στο μισθό τής Κυριακής για κάποιες επιχειρήσεις (σουπερμάρκετ κλπ.), πολύ πριν από την πρόσφατη μείωση για τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Ο έρανος τού 2ΜΜ

Σήμερα είναι μια μέρα που αφιερώνω κάθε χρόνο βοηθώντας το κατά δύναμη στον Ερανο τού 2ΜΜ που ενισχύει κυρίως παιδιά που έχουν ανάγκη στην πατρίδα μας και άτομα με ειδικές ανάγκες που δυσκολεύεται να φροντίσει η ελληνική κυβέρνηση. Εκείνο που με έχει εντυπωσιάσει στους μέχρι τώρα εράνους, είναι η προθυμία των συνταξιούχων μας να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο με λίγα ή πολλά δολάρια ανάλογα με το πόσο αντέχει η τσέπη τους και είναι συγκινητικό να βλέπεις γριούλες -λέω εγώ ο… νεαρός- να έρχονται για να καταθέσουν τον οβολό τους.

Και μεγάλη μου απογοήτευση είναι αυτοί οι μίζεροι που επειδή δεν θέλουν ν’ αποχωριστούν το δολάριό τους σοφίζονται προσβλητικές δικαιολογίες, τύπου αν θα φτάσουν τα χρήματα στον προορισμό τους κλπ.

Κατ’ αρχήν η διεύθυνση τού 2ΜΜ δεν δίνει χρήματα σε κανέναν, μόνο εξοπλισμό, τρόφιμα και φάρμακα σε φιλανθρωπικές οργανώσεις που τα έχουν ανάγκη. Το κόστος τους πληρώνεται με επιταγή και τα παραλαμβάνει ο διευθυντής τού 2ΜΜ, Γιάννης Μεράβογλου, όταν φτάσουν στο προορισμό τους για να τα παραδώσει στις φιλανθρωπικές οργανώσεις. Να προσθέσω πως τα έξοδα τού ταξιδιού του, πληρώνει ο ιδιοκτήτης τού 2ΜΜ για να μην αφαιρεθεί ούτε ένα σεντ από τα χρήματα τού εράνου.

Σήμερα, λοιπόν, φίλοι μου δώστε άφοβα, σίγουροι ότι η προσφορά σας, μικρή ή μεγάλη θα πιάσει τόπο και μακάρι να ορθοποδήσει η πατρίδα μας για να σταματήσουμε τους εράνους, που αυτή την περίοδο ανακουφίζουν πολλούς δυστυχισμένους.

 ΣΥΡΙΖΑ

“Δεν γράφεις πια για τον ΣΥΡΙΖΑ, τί έπαθες;”, μού είπε ειρωνικά ένας αναγνώστης μας και είχε δίκιο. Δεν γράφω για τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή δεν έχω τίποτα να πω και περιμένω να δω πώς θα αντιδράσει η κυβέρνηση αν δεν θα περάσει η αξιολόγηση και πρέπει να υπογράψει ακόμη ένα καταστροφικό Μνημόνιο. Σε μια τέτοια περίπτωση, κατά τη γνώμη μου, ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να ζητήσει τη συγκατάθεση τού ελληνικού λαού με εκλογές, γιατί αν το δεχτεί με οποιαδήποτε δικαιολογία δεν θα τον πιστέψει κανείς και η πολιτική καριέρα του θα τελειώσει άδοξα. Είναι πολύ νέος και καλύτερα να πάει στην αντιπολίτευση για να επιστρέψει αργότερα στην κυβέρνηση, επειδή δεν πιστεύω πως σαν πολιτικός στην κατηγορία των ελαφρών βαρέων, ο Μητσοτάκης θα διαπρέψει σαν πρωθυπουργός.

Υπάρχει, όμως, έστω η αμυδρή πιθανότητα να περάσει η αξιολόγηση για ν’ αρχίσει η οικονομική ανάπτυξη στην πολύπαθη πατρίδα μας, οπότε θα αμειφθεί ο νεανικός ενθουσιασμός τού Τσίπρα, αλλά και για τα μέτρα πού πήρε για ν’ ανακουφίσει την ακραία φτώχεια συμπατριωτών μας.

Ανάγωγα

Εγραψε ο Τάσος Παππάς στην Εφημερίδα των Συντακτών:

“Το 100% πήρε ο Μάρτιν Σουλτς στο έκτακτο συνέδριο του SPD. Μπα, συμβαίνουν αυτά και στις δυτικές δημοκρατίες; Εγώ νόμιζα ότι ποσοστά Τσαουσέσκου και Κιμ Ιλ Σουνγκ δεν υπάρχουν στα συνέδρια των δημοκρατικών κομμάτων του καπιταλιστικού κόσμου. Περιμένω με ενδιαφέρον τα σχόλια των φιλελεύθερων (δεξιών και αριστερών) αντιπάλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων.”

13 recommended
comments icon 0 comments
0 notes
152 views
bookmark icon

Write a comment...

Your email address will not be published. Required fields are marked *